دانشگاه گیلان فیزیولوژی و بیوتکنولوژی آبزیان 2345-3966 5 2 2017 08 23 Effect of the cryoprotectants glycerol, ethylene glycol and acetamide on the hatching rate of common carp (Cyprinus carpio) embryos. اثر مواد ضدیخ گلیسرول، اتیلن‌گلیکول و استامید بر میزان تفریخ جنین ماهی کپور معمولی (Cyprinus carpio) 35 52 2407 10.22124/japb.2017.2407 FA محمد سوداگر عضو هیات علمی- دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان سعیده کیوانلو دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان محمد مازندرانی عضو هیات علمی- دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان Journal Article 2016 10 30 Fish embryo cryopreservation means substitution of the body water with a cryoprotectant. Knowledge of cryoprotectants toxicity is one of the prerequisites for the design of embryo cryopreservation protocols. In the present study common carps (<em>Cyprinus carpio</em>) in two stages of embryonic development, half-epiboly (8 h post-fertilization) and heartbeat (32 h post-fertilization) stage, were exposed to pronase, type XIV of <em>Streptomyces griseus</em>, for 5 min. Permeabilized embryos were immersed in various cryoprotectants including glycerol, ethylene glycol and acetamide in concentrations of 1, 2, 3 and 4M for a period of 5 and 15min. Embryos were then washed and incubated until hatching. The toxicity of the cryoprotectant was assessed by the hatching rate. The results indicated that glycerol had less toxicity compared to ethylene glycol and acetamide. Moreover, embryos could tolerate glycerol in high concentrations. Acetamide was found to be the most toxic cryoprotectant. Reduced hatching rate may be a result of osmotic shock, ionic imbalance or consequence of cryoprotectant toxicity. As concentrations were increased, hatching rate decreased. Similarly, hatching rates of embryos were decreased as the exposure time increased (5 to 15 min). With the increasing of the embryonic development sensitivity to cryoprotectant were decreased. Results suggest that glycerol and ethylene glycol would be good options for cryopreservation of common carp embryos at heartbeat stage. انجماد جنین ماهیان با جایگزین کردن مواد مقاوم در برابر یخ زدگی با آب درون جنین امکان پذیر است. آگاهی از سمیت و آثار منفی مواد  ضد انجماد یکی از ضروری­ترین پیش­نیازها در طراحی دستورالعمل انجماد جنین است. در این پژوهش جنین ماهی کپور معمولی در دو مرحله تکوین جنینی شامل روخزیدگی ناقص (8 ساعت پس از لقاح) و ضربان قلب (32 ساعت پس از لقاح) طی مدت 5 دقیقه در معرض آنزیم پروناز نوع XIV از <em>Streptomyces</em><em>griseus</em> قرار گرفتند. سپس جنین­های نفوذپذیر شده در مواد ضد انجماد شامل گلیسرول، اتیلن­گلیکول و استامید در غلظت­های 1، 2، 3 و 4 مولار به مدت 5 و 15 دقیقه غوطه­ور شدند. پس از آن، جنین­ها آبکشی شده و تا زمان تفریخ انکوباسیون شدند. بررسی سمیت مواد ضد انجماد از طریق محاسبه درصد تفریخ صورت گرفت. نتایج نشان داد گلیسرول نسبت به اتیلن‌گلیکول و استامید، سمیت کمتری برای جنین کپور معمولی داشت و جنین‌ها توانستند غلظت­های مختلف این ماده را به خوبی تحمل کنند. استامید بیشترین اثرات سمی را روی جنین ماهی گذاشت. با افزایش غلظت مواد ضد انجماد، درصد تفریخ کاهش یافت که علت آن می‌تواند اثر شوک اسمزی، عدم تعادل یونی و یا اثر سمی مواد ضد انجماد باشد. همچنین، افزایش زمان غوطه‌وری (از 5 به 15 دقیقه) موجب کاهش درصد تفریخ شد. با پیشرفت روند تکوینی، حساسیت جنین‌ها نسبت به مواد ضد انجماد کاهش یافت. نتایج پژوهش حاضر نشان داد گلیسرول و اتیلن­گلیکول می‌توانند مواد ضد انجماد مناسبی برای آزمایش انجماد جنین ماهی کپور معمولی در مرحله ضربان قلب باشند. https://japb.guilan.ac.ir/article_2407_f4122f059e73c1b63969b2d3fb0ecda7.pdf