دانشگاه گیلان فیزیولوژی و بیوتکنولوژی آبزیان 2345-3966 8 2 2020 09 05 Nanoecotoxicity of phyco-biogenic magnetic iron oxide nanoparticles in embryos and larval stages of zebrafish (Danio rerio) نانوبوم‌سم‌شناسی نانوذرات اکسید آهن مغناطیسی فیکوبیوژن در مراحل رویانی و لاروی ماهی گورخری (Danio rerio) 21 46 4241 10.22124/japb.2020.12949.1324 FA سکینه مشجور دکتری زیست‌شناسی دریا، گروه زیستشناسی دریا، دانشکده علوم و فنون دریایی، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران علی شهریاری استاد گروه بیوشیمی و زیست‌شناسی مولکولی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران مرتضی یوسف زادی دانشیار گروه زیست‌شناسی دریا، دانشکده علوم و فنون دریایی، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران مجتبی علیشاهی استاد گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران Journal Article 2019 04 09 In order to predict the environmental effect of biosynthesized magnetic iron oxide nanoparticles (magnetite or bio-Fe₃O₄) using marine green algae <em>Ulva flexuosa</em> in aquatic ecosystems, its toxicity was assessed on the early life stages and larvae of zebrafish, <em>Danio rerio</em> as an aquatic model. For this purpose, 10 fertilized eggs of zebrafish were exposed to serial concentrations of bio-Fe₃O₄ nanoparticles (0, 10, 50, 100, 200 and 500 mg/L) in 6 well plates in 6 replicates. After 12, 48, 72, 96, 110 and 134h samples were assessed. Results showed that the percentage of hatching rate and the larval survival rate decreased with increasing exposure time and concentration of magnetite nanoparticles (p < 0.05). After 48h of exposure, in the highest concentration (500mg/L), the hatching rate of fish decreased to 36.6% (48 h LC₅₀ = 638.2 mg/L) and after 134h of experimental periods, the survival rate of larvae reached to 43.3% (134 h LC₅₀ = 645.4mg/L). The mean of all skeletal malformations in zebrafish would be significant with an increase in a dose- and time-dependent pattern during the exposure to nanoparticles and in the highest dose (500mg/L) reached 13.3% (p < 0.05). It seems that the toxicity of bio-Fe₃O₄ nanoparticles affected by their particle size (13.8nm) and potentially toxic kinetic actions of particles at the nanoscale. به منظور پیش‌بینی اثرات زیست‌محیطی نانوذرات اکسید آهن مغناطیسی (مگنتیت یا Bio-Fe₃O₄) زیست‌تولید شده توسط جلبک سبز دریایی <em>Ulva flexuosa</em> در محیط‌های آبی، سمیت‌ آن بر مراحل رویانی و لاروی ماهی گورخری <em>Danio rerio</em> به عنوان یک مدل آبزی، ارزیابی شد. برای این منظور، تعداد10 تخم‌ لقاح یافته ماهی در معرض غلظت‌های مختلف نانوذرات Bio-Fe₃O₄  (0 ،10، 50، 100، 200 و500 میلی‌گرم در لیتر) در پلیت های 6 خانه و در 6 تکرار قرار گرفت و ارزیابی نمونه‌ها بعد از 12، 48، 72 ،96، 110و 134ساعت صورت پذیرفت. نتایج به دست آمده نشان داد که درصد تفریخ تخم ماهی گورخری و نرخ بقای لاروی با افزایش زمان مواجهه و غلظت نانوذرات مگنتیت کاهش یافت (05/0p <)، به نحوی که در بالاترین غلظت (500 میلی‌گرم در لیتر) پس از 48 ساعت نرخ تفریخ تا 6/36 درصد کاهش نشان داد (LC₅₀ h48: 2/638 میلی‌گرم در لیتر) و نرخ بقای لاروی نیز پس از 134ساعت به 3/43 درصد رسید (LC₅₀ h134: 4/645 میلی‌گرم در لیتر). میانگین درصد کل ناهنجاری‌های اسکلتی در ماهیان گورخری به طور معنی‌داری تابع الگوی افزایش غلظت و زمان در طی مجاورت با نانوذرات بود و در بالاترین غلظت (500 میلی‌گرم در لیتر) به 3/13 درصد رسید (05/0p <). از این رو، احتمال می‌رود اثرات سمیت تا حدودی متاثر از اندازه ذره (8/13 نانومتر) و عملکرد کینتیکی بالقوه سمی ذرات در مقیاس نانو باشد. https://japb.guilan.ac.ir/article_4241_3e5e959c2803539f5b95b7370e328729.pdf