دانشگاه گیلان فیزیولوژی و بیوتکنولوژی آبزیان 2345-3966 8 2 2020 09 11 Genotoxic effects of carbaryl on the DNA breakage of the liver and gill tissues in Aphanius kavirensis (Aphaniidae) using a fuzzy inference system اثر ژنوتوکسیک کارباریل بر شکستگی DNA در بافتهای کبد و آبشش گورماهی کویری Aphanius kavirensis (Aphaniidae) با استفاده از منطق فازی 119 132 4263 10.22124/japb.2020.13694.1336 FA هادی پورباقر دانشیار گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران سهیل ایگدری دانشیار گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران پریسا صمدزاده کارشناس ارشد محیط زیست، گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران شیوا ندایی کارشناس ارشد شیلات، گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران Journal Article 2019 06 28 A high rate of pesticide use has increased the concern regarding the toxic effects of pesticides. In this respect, the genotoxic effects of carbamate in the liver and the gill of <em>Aphanius kavirensis</em> have been investigated. The experiment was run for up to nine days. The specimens were exposed to 0, 0.5, 1 and 1.5 mg.L^‑1 of carbamate and the gill and liver of the specimens were sampled at 1, 3 and 5 days after the start of the experiment. The results showed that the pesticide concentration had no significant effect on DNA breakage (P>0.05). But, exposure duration had a significant effect on DNA breakage (p < 0.05). There were dissimilar trend in DNA breakage of the gill and liver. The highest rate of DNA breakage in the gill was found at day 1 and in the liver at day 5. A decrease in the percentage of DNA breakage was found in two organs after day 9 indicating that there was a mechanism in both organs to recover the damaged DNA. In conclusion, the highest rate of DNA breakage in this species was found in initial stages of exposure to the pesticide and the rate of the breakage may be decreased or disappeared over time. مصرف بالای سموم کاربامات باعث افزایش نگرانی نسبت به اثرات سمی آن شده است. در این راستا، ا­ین مطالعه به منظور بررسی اثر ژنوتوکسیک سم کارباریل بر شکستگی DNA بافت­های کبد و آبشش گورماهی کویری <em>Aphanius kavirensis</em> در شرایط آزمایشگاهی به اجرا در آمد. طول دوره آزمایش 9 روز با غلظت­های 0، 5/0، 1 و 5/1 میلی­گرم در لیتر سم کارباریل بود و نمونه­گیری از آبشش و کبد در روزهای اول، پنجم و نهم صورت گرفت. نتایج نشان داد که درصد شکستگی DNA با افزایش غلظت سم رابطه معنی­داری نداشت (05/0<P). اما مدت زمان مواجهه بر روی سطح آسیب اثر کاهشی معنی­داری داشت (05/0>P). روند تغییرات در آسیب DNA در طی زمان در بین دو بافت کاملا متفاوت بود به نحوی که بیشترین آسیب در بافت آبشش در روز اول و در بافت کبد در روز پنجم مشاهده شد و پس از آن کاهش معنی­داری در درصد شکستگی DNA در هر دو بافت در روز نهم مشاهده شد که نشان دهنده مکانیسم­هایی در هر دو ساختار برای ترمیم آسیب وارد شده توسط سم است. در مجموع، بیشترین شکستگی DNA در این گونه در اوایل قرارگیری در معرض آفت‌کش مشاهده شد که نرخ این شکستگی به مرور زمان ممکن است کمتر یا محو شود. https://japb.guilan.ac.ir/article_4263_b76fa3760579eda550819454bc73a8d7.pdf