دانشگاه گیلان فیزیولوژی و بیوتکنولوژی آبزیان 2345-3966 9 3 2021 12 21 Ionocyte changes in the skin of Sander lucioperca larvae exposed to different salinities تغییرات یونوسیت‌های پوست لارو سوف سفید دریای خزر (Sander lucioperca) در مواجهه با شوری‌های مختلف 149 169 5356 10.22124/japb.2021.17248.1390 FA محدثه احمدنژاد استادیار پژوهشکده آبزی پروری آبهای داخلی، موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، بندرانزلی، ایران شهربانو عریان استاد گروه زیست‌شناسی، دانشکده زیست‌شناسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران محمود بهمنی استاد موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران محمد صیاد بورانی دانشیار پژوهشکده آبزی پروری آبهای داخلی، موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، بندرانزلی، ایران Journal Article 2020 07 28 The aim of the present study was to evaluate the osmoregulation ability of zander (Sander lucioperca) at two larval stages including before (group “a”) and after (group “b”) yolk sac absorption. Both groups were exposed to freshwater (less than 0.5‰ salinity), estuarine conditions (7‰) and Caspian Sea water (12‰) for 96h. Larva survival rate and chloride cell number, size and the its surface percentage were examined by classical histology using H & E staining and immunolocalization of Na+,K+-ATPase. Survival rate was 97% for both groups in freshwater and was 86% and 97%, respectively for group “a” and “b” at 7‰ salinity. At 12‰ salinity, all larvae in group “a” died while 20% of group “b” survived. The size of skin chloride cells did not change in the face of different salinity. At the end of the experiment, the number and the surface percentage of chloride cells significantly increased in the group “a” at 7‰ salinity and in group “b” at 12‰ salinity (P<0.05). The results showed that in the Caspian Sea zander larvae, the function of skin chloride cells in osmoregulation improved with development of body and it could act in such a way that the survival rate in the post-yolk sac uptake stage was more than the pre-yolk sac uptake stage exposed to salinity. هدف از مطالعه حاضر، تعیین توانایی تنظیم اسمزی لاروهای سوف سفید در دو مرحله قبل (a) و بعد از جذب کیسه زرده (b) بود. دو گروه لاروی به مدت 96 ساعت، در معرض آب شیرین (شوری کمتر از نیم در هزار)، شرایط مصبی (شوری 7 در هزار) و آب دریای خزر (شوری 12 در هزار) قرار گرفتند. درصد بقای لاروها، تعداد و اندازه یونوسیتهای پوست و درصد سطح آن‌ها با استفاده از بافتشناسی کلاسیک همراه با رنگآمیزی ائوزین- هماتوکسیلین و ایمونوهیستوشیمی از طریق مکانیابی آنزیم Na+, K+-ATPase مورد بررسی قرار گرفت. میزان بقا در آب شیرین، برای هر دو گروه 97 درصد بود. 86 درصد از لاروهای گروه a در شوری 7 در هزار زنده ماندند. در حالی که در شوری 12 در هزار نرخ بقای آن‌ها صفر شد. 97 درصد از لاروهای گروه b در شوری 7 در هزار و 20 درصد از آن‌ها در شوری 12 در هزار زنده ماندند. اندازه سلولهای کلراید پوست در مواجهه با شوری تغییری نکرد. در انتهای آزمون، تعداد و درصد سطح سلولهای کلراید موجود در پوست در گروه a در شوری 7 و در گروه b در شوری 12 در هزار به طور معنیداری افزایش یافت (05/0>P). نتایج نشان داد که در لارو سوف سفید دریای خزر، با افزایش رشد، نمو و تکامل بدن، عملکرد سلولهای کلراید پوست در تنظیم اسمزی افزایش یافت و توانست در زندهماندن لاروها در مواجهه با شوری به گونهای عمل کند که میزان بقا در مرحله پس از جذب کیسه زرده در مواجهه با شوری بیشتر از مرحله قبل از جذب کیسه زرده باشد.

https://japb.guilan.ac.ir/article_5356_4f2928730715b5491db4c2951d07e98b.pdf