دانشگاه گیلان فیزیولوژی و بیوتکنولوژی آبزیان 2345-3966 12 4 2025 03 20 New host and locality records for Hispidorhynchus australiensis (Trypanorhyncha: Eutetrarhynchidae) from Aetobatus flagellum in the Persian Gulf ثبت میزبانی منطقه‌ای جدید برای (Trypanorhyncha: Eutetrarhynchidae) Hispidorhynchus australiensis از Aetobatus flagellum در خلیج فارس 57 74 8814 10.22124/japb.2024.27446.1539 FA محمد حاصلی دانشیار گروه زیست‌شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه گیلان، رشت، ایران Journal Article 2024 05 12 In order to evaluate the trypanorhynch cestodes of Aetobatus flagellum from the Persian Gulf, the intestines of 15 longheaded eagle rays were examined off Hormozgan Province, resulted in identification of Hispidorhynchus australiensis. The prevalence, intensity, abundance, and mean intensity were 20%, 3–15, 2±4.8 and 10±6.2, respectively. New host and locality records are established for H. australiensis. The new locality record expands the geographical distribution of this cestode species from Northern Territory, Australia to the northwestern Indian Ocean. In the Indian Ocean, where the geographic distributions of the type host, Aetobatus ocellatus and A. flagellum overlap, host switching probably occurred by the common food sources of the two eagle ray species, namely by the invertebrates played a role in the life cycle of the parasite. The Iranian specimens were morphologically consistent with the description and redescription of H. australiensis, i.e., the type and voucher specimens of the Northern Territory, Australia. The Iranian specimens of the Persian Gulf were also morphologically consistent with the 10 vouchers of H. australiensis from the Arafura Sea (AHC 29493–10), loaned from the South Australian Museum for comparison. Although the shape and size of the hooks, and the armature pattern of the Iranian specimens were similar to those of the Australian type material and vouchers, the size of the scolex and its internal organs were greater in the Iranian specimens. This issue is considered here as the intraspecific variations. The metric comparison of H. australiensis is presented for the specimens of the Persian Gulf and the Australian type material and vouchers in a table. Three Iranian vouchers were deposited in the Natural History Museum of Geneva, Switzerland (MHNG–PLAT–0157453), ensuring accessibility for researchers. به منظور ارزیابی سستودهای راسته Trypanorhyncha در سفره‌ماهی Aetobatus flagellum در خلیج فارس، روده 15 نمونه از این گونه سفره‌ماهی عقابی سر دراز از سواحل استان هرمزگان مورد بررسی قرار گرفت که منجر به شناسایی سستودهایی از گونه Hispidorhynchus australiensis شد. درصد آلودگی، شدت آلودگی، میانگین شدت آلودگی و میانگین شدت آلودگی در سفره ماهیان آلوده برای این گونه از Trypanorhyncha به ترتیب 20 درصد، 15-3، 8/4±2 و 2/6±10 محاسبه شد. سفره‌ماهی A. flagellum به عنوان ثبت میزبانی جدید و خلیج فارس به عنوان ثبت منطقه‌ای جدید برای H. australiensis در نظر گرفته شد که به موجب آن، توزیع جغرافیایی این گونه سستود از شمال استرالیا تا شمال غربی اقیانوس هند گسترده می‌شود. احتمالا در اقیانوس هند جایی که از نظر توزیع جغرافیایی، A. flagellum در مجاورت میزبان تایپ یعنی Aetobatus ocellatus است، به دلیل استفاده از بی‌مهرگان دخیل در چرخه زندگی انگل به عنوان منبع غذایی مشترک دو گونه سفره‌ماهی عقابی، تعویض میزبان رخ داده است. از نظر ریختی، نمونه‌های ایرانی با توصیف و توصیف مجدد H. australiensis که بر اساس نمونه‌های بخش شمالی استرالیا ارائه شده بودند انطباق داشتند. همچنین نمونه‌های خلیج فارس با 10 Voucher متعلق به H. australiensis (از دریای آرافورا در شمال استرالیا) با کد موزه‌ای AHC 29493-10 که از موزه جنوب استرالیا برای مقایسه وام گرفته شده بودند، از نظر ریختی مطابقت داشتند. با وجود این که شکل و اندازه قلاب‌ها و الگوی آرایشی آنها بر روی تانتاکول‌ها بین نمونه‌های ایرانی و استرالیایی کاملا مطابقت داشت، اما دامنه اندازه اسکولکس و به تبع آن ساختارهای درونی آن در نمونه‌های ایرانی از دامنه ارائه شده در توصیف و توصیف مجدد این گونه بیشتر بود که این مورد به عنوان تنوعات درون‌گونه‌ای توجیه می‌شود. مقایسه کاراکترها از نظر اندازه و تعداد بین نمونه‌های ایرانی و استرالیایی در قالب یک جدول ارائه شد. همچنین سه نمونه به موزه تاریخ طبیعی ژنو در کشور سوییس با کد موزه‌ای MHNG–PLAT–0157453 برای دسترسی آسان پژوهشگران سپرده شد.

https://japb.guilan.ac.ir/article_8814_38df9d5578524ccd38336624e241f73d.pdf