دانشگاه گیلان فیزیولوژی و بیوتکنولوژی آبزیان 2345-3966 1 2 2014 02 20 Comparative bioinformatics of four mtDNA genes in phylogenetic, demographic history and population genetic studies of Syngnathus abaster in west Mediterranean lagoons مقایسه بیوانفورماتیکی چهار ژن‌ mtDNA مربوط به جمعیت‌های سوزن ماهی (Syngnathus abaster) درتالاب‌های ناحیه غرب مدیترانه به منظور بررسی روابط فیلوژنتیک، تاریخ دموگرافیک و شناسایی ساختار ژنتیک جمعیت 1 35 557 FA فتاح زارعی هیوا علی پناه Journal Article 1970 01 01 For detecting the best gene in phylogenetic and population genetic studies of S. abaster, nucleotide sequences of four mitochondrial genes including Cyt b, 12S and 16S rRNA and D-Loop related to 13 Syngnathus abaster populations in west Mediterranean lagoons were obtained via GenBank and used for analysis. Neutrality tests results significantly were negative for 16S rRNA, 12S rRNA and D-Loop, indicating the effect of recent expansion or directional selection during evolution, whereas the result for MMD analyze wasn’t consistent to the demographic model of sudden expansion. Analyze of molecular variance for each genes show that: the S. abaster populations of west Mediterranean lagoons genetically diverged in three groups including eastern group, western-central group and southern group, as 63-84% of observed diversity belongs to the among groups. Genetic divergence among the central(A2) and western(A1 and A3) populations still wasn’t much and together placed in a common clade(A), whereas divergence levels of eastern and southern populations are very high and each group of populations placed in a separate clade(respectively C and B). Central populations are founder populations which those origins placed in western lagoons in the southern coasts of France and Spain. In addition, a genetic barrier was identified which block the gene flow among eastern and western parts of west Mediterranean lagoons. High divergence among the three clades may be due to geographic discontinuity, habitat conditions such as different temperature, salinity and levels of unsolved oxygen and also effects of evolutionary forces including genetic drift, bottlenecks, natural selection and founder effects. Increasing divergence among three clades during evolution cause creation of subspecies, pripatric speciations and hybrid zone. According to the high levels of genetic diversity and also significant results for phylogenetic, demographic and genetic structure analysis for D-Loop, we can say that this gene is the best one in studies of phylogenetic and genetic structure of S. abaster. به منظور شناسایی مناسب‌ترین ژن در مطالعات فیلوژنتیک و ژنتیک جمعیت Syngnathus abaster، توالی‌های مربوط به چهار ژن میتوکندریایی شامل Cyt b، 12S rRNA، 16S rRNA و DLoop مربوط به 13 جمعیت از تالاب‌های غرب مدیترانه از طریق GenBank به دست آمد و برای آنالیز استفاده شد. نتایج تست‌های Neutrality برای ژن‌های 16S rRNA، 12S rRNA و DLoop به طور معنی‌داری منفی شد که نشان‌دهنده گسترش جمعیتی یا اثر انتخاب جهت‌دار است، و از طرف دیگر نتایج آنالیز MMD برای هیچ یک از ژن‌ها، سازگار با مدل گسترش ناگهانی جمعیت نبود. آنالیز واریانس برای هر چهار ژن نشان داد که جمعیت‌های S. abaster از لحاظ ژنتیکی در سه گروه شامل گروه شرقی، غربی مرکزی و جنوبی جای می‌گیرند، به طوری که برای هر چهار ژن، %7563 از تنوع کل مربوط به میان گروه‌ها بود. واگرایی ژنتیکی میان جمعیت‌های مرکزی (ساب‌کلاد A2) و غربی (ساب‌کلادهای A1 و A3) هنوز کم است و با هم در ارتباط هستند (کلاد A) در حالی که گروه‌های جنوبی و شرقی واگرایی بالایی را نشان داده اند و هر کدام داخل یک کلاد قرار گرفتند (به ترتیب B و C). جمعیت‌های مرکزی، جمعیت‌هایی موسس‌اند که منشاشان جمعیت‌های غربی در سواحل فرانسه و اسپانیا است. به علاوه یک سد ژنتیکی درون ناحیه شناسایی شد که سبب بلوکه شدن جریان ژنی میان غرب و شرق ناحیه مورد مطالعه می‌شد. واگرایی ژنتیکی ایجاد شده میان سه گروه جمعیتی می‌تواند به دلیل سد‌های جغرافیایی میان گروه‌های جمعیتی و یا شرایط زیستگاهی از جمله دما، شوری، میزان اکسیژن محلول آب و همچنین اثر نیروهای تکاملی ازجمله رانش، تنگناها، انتخاب و اثرات موسس باشد. با افزایش واگرایی احتمال ایجاد زیرگونه‌ها و درنتیجه گونه‌زایی پری‌پاتریک و ایجاد ناحیه هیبرید وجود خواهد داشت. با توجه به تنوع بالای مشاهده شده برای ناحیه DLoop و نظر به معنی‌داری آن در هر سه آنالیز فیلوژنتیک، تاریخ دموگرافیک و ساختار ژنتیک جمعیت، می‌توان گفت که این ژن مناسب‌ترین ژن در مطالعات فیلوژنتیک، و ژنتیک جمعیت این گونه است. https://japb.guilan.ac.ir/article_557_ba1f8036436849c196f21ef43efd5522.pdf

دانشگاه گیلان فیزیولوژی و بیوتکنولوژی آبزیان 2345-3966 1 2 2014 02 20 The effects of temperature, sexual stages and migration on non-specific immune system in the serum and mucus of the male Caspian kutum with emphasis on lysozyme اثر دما، مراحل رسیدگی جنسی و مهاجرت بر سیستم ایمنی غیراختصاصی سرم و مخاط جنس نر ماهی سفید دریای خزر با تاکید بر لیزوزیم 37 54 558 FA فریبا فرزادفر بهروز حیدری محمودرضا آقامعالی Journal Article 1970 01 01 Non-specific immune system plays an important role infections and prevent pathogens from growing and multiplying of. In the present study, lysozyme and total protein non-specific immune variations in during developmental testis in the male Caspian kutum were investigated. The samples monthly collected from Jefrood coast (Anzali, Guilan province, 37º 27´ N; 49º 33´ E) from October 2011 to May 2012 The blooding and skin mucus were prepared in the laboratory. Lysozyme and total protein measurement performed by Turbidimetric and Bradford method. After identifying the various stages of the sperm development based on histological observations, the results showed that lysozyme levels had ascending trend during the sampling from October to January and after that, being descending up to march and finally, increased in May again. The concentration of mucus lysozyme showed significant ascending trend from October to December (P<0.05) and then simultaneously with lowering the Caspian Sea surface temperature until march, this trend became descending and finally lysozyme concentration increased after the fish migration to the river in May (P<0.05).Serum lysozyme levels from the early maturing of testis developmental stages to late maturing was ascendant and after that, in matured stage descended and after migrating to the river for spawning, lysozyme activity significantly increased. The changes in the mucosal lysozyme were similar to the serum (P<0.05).Total protein concentration showed significantly descending trend in the skin mucus from October to March (P<0.05). In May, it was increased significantly following the fish migration to river (P<0.05). The descendant trend was observed for total protein during the ovarian growth from early maturing to matured stages (P<0.05) but in the spawning stage, it was significantly increased (P<0.05). In conclusion, the results are showing the effects of temperature, testis development and migration on lysozyme variations of the Caspian kutum that between them, the temperature factor can be more highlighted. سیستم ایمنی غیر اختصاصی همورال به عنوان اولین خط دفاعی نقش مهمی را در حمایت جانور علیه بیماری ها ایفا می کند. مطالعه حاضر به منظور اثرات مراحل مختلف رشد بیضه، دما و رفتار مهاجرت بر میزان لیزوزیم و پروتئین تام سرم خون و مخاط پوست جنس نر ماهی سفید دریای خزر انجام پذیرفت. نمونه برداری ماهانه (مهر تا اردیبهشت 1391) از منطقه جفرود انزلی صورت پذیرفت. پس از انتقال نمونه ها به آزمایشگاه، سرم خون و مخاط پوست از آن ها تهیه شد. میزان لیزوزیم و پروتئین تام به ترتیب با استفاده از روش توربیدیمتریک و روش برادفورد اندازه‌گیری شد. پس از تشخیص مراحل مختلف رسیدگی جنسی بر اساس مشاهدات بافت شناسی، نتایج نشان داد لیزوزیم سرم خون ماهی طی ماه های نمونه‌برداری از مهر تا دی روند صعودی داشت و سپس بعد از آن تا اسفند نزول پیدا کرد و نهایتا تا اردیبهشت افزایش یافت. میزان لیزوزیم مخاط پوست تا ماه آذر روند صعودی معنی داری داشت (P<0.05) و سپس تا ماه اسفند طی کاهش دمای آب روند نزولی را طی کرد و در اوایل اردیبهشت با مهاجرت ماهی به رودخانه میزان آن به طور معنی داری افزایش یافت (P<0.05). غلظت لیزوزیم سرم خون ماهی سفید خزر از مرحله رشد اولیه تا رشد ثانویه سلول های بیضه روند صعودی داشته و سپس بعد از آن در مرحله Matured رسیدگی جنسی نزول یافته، در مرحله تخم ریزی مجددا افزایش یافت. تغییرات غلظت لیزوزیم طی مراحل مختلف رسیدگی جنسی در مخاط، همانند تغییرات در سرم است با این تفاوت که این تغییرات در مخاط پوست با اختلاف معنی داری همراه بوده است. پروتئین تام مخاط پوست از مهر تا اسفند به طور معنی داری کم شد و در اردیبهشت بعد از مهاجرت ماهی به رودخانه به طور معنی داری افزایش یافت (P<0.05). پروتئین تام مخاط از مرحله‌ رشد اولیه بیضه تا مرحله Matured روند نزولی را نشان داد (P<0.05) اما بعد از مهاجرت ماهی به رودخانه برای تخم ریزی به طور معنی داری افزایش یافته بود(P<0.05) . نتایج نشان دهنده اثر مستقیم دما و رسیدگی جنسی، با تاثیر بیش تر دما، بر میزان لیزوزیم سرم خون و مخاط پوست است. همچنین غلظت لیزوزیم مخاط پوست به طور چشم‌گیری از سرم خون بیش تر بوده است. https://japb.guilan.ac.ir/article_558_1ae170a0135a596b098ca14e635eb02e.pdf

دانشگاه گیلان فیزیولوژی و بیوتکنولوژی آبزیان 2345-3966 1 2 2014 02 20 Histological study of two sponge species with and without spicules in class Demospongiae مطالعه هیستولوژیک دو گونه اسفنج دارای اسپیکول و فاقد اسیپکول در رده Demospongiae 55 70 559 FA نگین سلامات نگین درخشش Journal Article 1970 01 01 Despite broad biological knowledge, the data on the role of reproduction in the structuring and maintenance of sponge population is limited. In this regard, the present investigation carried out to compare the histological structure of two sponge species with spicule (Ircinia strobilina Lamarck, 1816) and without spicule (Haliclona simulans Johnston, 1842). Sampling was conducted by diving in artificial reefs (12m depth) in Bahrakan (located in the north of Persian Gulf) using Scuba method. The samples were firstly studied macroscopically and systematically. The samples were then fixed in 70% methanol and then were run through an alcohols and xylene sequence and finally were embedded in paraffin. 5 µm thick tissue sections were prepared using rotary microtome and were stained with Hematoxiline-Fuchsin. Tissue sections were studied using light microscope. Finally, the order of sponge was identified using the kind of water canal system. It should be noted the elasticity property of sponge species, spicules presence or absence in samples, existence or lack of a spongin fibers throughout the tissue structure, were emphasized the sponge species. Moreover, maximum size of reproductive cells and their density in studied species were observed in autumn and winter (reproductive season of these species). In addition, some cell types, such as sclerocytes have only been observed in species with spicules that with regard to the role of these cells in spicule production, their existence and density in speculated species was logical. با وجود دانسته های فراوان در ارتباط با زیست شناسی اسفنج، یافته های موجود در ارتباط با نقش تولیدمثل در ساختار و حفظ جمعیت اسفنج محدود است. در این راستا، مطالعه حاضر جهت مقایسه ساختار بافت‌شناسی دو گونه اسفنج دارای اسپیکول (Ircinia strobilina Lamarck, 1816) و فاقد اسپیکول (Haliclona simulans Johnston, 1842) صورت گرفت. نمونه‌برداری با کمک غواص در عمق 12 متری به روش scuba در منطقه استقرار سازه های مصنوعی بحرکان (واقع در شمال غربی خلیج فارس)، انجام پذیرفت. نمونه ها ابتدا به صورت ماکروسکوپی و سیستماتیک مورد مطالعه قرار گرفتند. سپس نمونه ها در الکل %70 تثبیت شده، جهت مطالعه بافتشناسی از سری های الکل و گزیلل عبور داده شدند و در نهایت با استفاده از پارافین قالب گیری شدند. سپس مقاطع بافتی به ضخامت 5 میکرومتر با استفاده از میکروتوم تهیه و توسط هماتوکسیلین فوشین رنگ‌آمیزی شدند. مقاطع تهیه شده با استفاده از میکروسکوپ نوری مورد مطالعه قرار گرفتند. در نهایت، تشخیص رده در اسفنج‌ها، با کمک نوع کانال آب در آن ها صورت گرفت. قابل ذکر است که خاصیت ارتجاعی بافت اسفنج، وجود و یا عدم وجود اسپیکول در نمونه ها و وجود و عدم وجود تارهای اسپونژین منسجم در ساختار بافتی آن ها که به صورت توده های متراکم در سر تا سر بافت پراکنده شده اند، تاکید کننده نوع گونه در آن ها بود. همچنین حداکثر اندازه سلول های تولیدمثلی و بیش ترین تراکم آن ها در گونه های مورد مطالعه در پاییز و زمستان (فصل تولیدمثلی این گونه ها) مشاهده شد. علاوه بر این تعدادی از سلول ها نظیر سلول های اسکلروسیت تنها در گونه های دارای اسپیکول مشاهده شدند که با توجه به این که یکی از مهم ترین نقش های آن ها تولید اسپیکول است، وجود و تراکم این سلول‌ها در گونه های دارای اسپیکول منطقی به نظر می رسید. https://japb.guilan.ac.ir/article_559_35eb349116fe4b65c5a7061631cce421.pdf

دانشگاه گیلان فیزیولوژی و بیوتکنولوژی آبزیان 2345-3966 1 2 2014 02 20 Changes in gill structure of the goldfish (Carassius auratus) during sub-chronic exposure to organic pollutants تغییرات ساختار آبشش ماهی طلایی (Carassius auratus) در مواجهه نیمه مزمن به آلاینده های آلی 71 80 560 FA مریم اقدامی شهربانو عریان فاطمه نظرحقیقی Journal Article 1970 01 01 Organic pollutants are large group of pollutants that cause histological alterations in aquatic animals. These changes are used as indicators to evaluate the effect of human xenobiotic in these organisms and reflect ecosystem general health conditions. This study evaluated the pathologic alterations of gill exposed to Bisphenol A, Naphthalene, Butachlor. These Pollutants were added to aquariums containing goldfish with doses of 500 µg/l, 200 µg/l, 0.28 µl/l respectively, for 15 days, then sampling was performed on days 15. Second gill arc were removed and fixed by Bouins solution, processed, embedded in paraffin, sectioned at 6µ thickness, further stained by Hematoxylin-Eosin staining method. Based on the histological study, secondary lamella curling, lamellar capillaries dilation, complete lamellar fusion, degeneration of epithelium of filaments and second lamella in gill tissue. It seems these alterations in gills were formed to prevent pollutants to penetrate to fish body. آلاینده های آلی گروه بزرگی از آلاینده ها هستند که موجب ایجاد تغییرات هیستوپاتولوژیکی در آبزیان می شوند. این تغییرات به نوبه خود می‌توانند به عنوان شاخصی جهت بررسی اثرات آلاینده های مختلف انسانی درجانوران آبزی، استفاده شوند و بازتابی از سلامت عمومی کل جمعیت اکوسیستم باشند. این مطالعه به ارزیابی کلی تغییرات پاتولوژیکی آبشش ماهی طلایی در مواجهه با آلاینده های نفتالن، بیس فنلA و بوتاکلر پرداخته است. بدین منظور ماهیان به مدت 15 روز در معرض بیس فنل %99 به میزان g/lμ500، نفتالن به میزان g/lμ200 و بوتاکلر %60 به میزانμl/l28/0 قرار داده شدند. سپس کمان دوم آبششی آن ها جدا شد. از بافت های فیکس شده در بوئن پس از طی مراحل معمول بافت شناسی، برش های 6 میکرونی تهیه و به روش هماتوکسیلین ائوزین رنگ‌آمیزی شد. مشاهده بافت‌ها با میکروسکوپ نوری تغییرات پاتولوژیکی از جمله خمیدگی تیغه ثانویه، اتساع مویرگ های لاملایی، به هم چسبیدن کامل لاملاها، دژنره شدن اپیتلیوم رشته‌های اولیه و تیغه های ثانویه را در آبشش نشان داد. به نظر می‌رسد تغییرات ایجاد شده در آبشش ها جهت ایجاد سد دفاعی برای جلوگیری از ورود بیش‌تر آلاینده به بدن ماهی صورت گرفته باشد. https://japb.guilan.ac.ir/article_560_78f8da4276c376c43e7720c3881d5190.pdf

دانشگاه گیلان فیزیولوژی و بیوتکنولوژی آبزیان 2345-3966 1 2 2014 02 20 Study on Gammarus species of the Caspian Sea (Pontogammarus maeoticus) using SEM images of mouthparts بررسی صفات گاماروس دریای خزر (Pontogammarus maeoticus) و اجزای ضمائم دهانی آن در تصاویر میکروسکوپ الکترونی نگاره (SEM) 81 93 561 FA یاسمن آزادکار لنگرودی نادر شعبانی پور Journal Article 1970 01 01 Family Gammaridae is the most well-known and diversified among Amphipod order. Pontogammarus maeoticus is the most abundant sublittoral amphipod of southern cost of Caspian Sea. In present research work Caspian gammarus has been studied morphologically and new characters have been established using its mouthparts. Specimens were collected through sieve, transferred to laboratory, cleaned and finally fixed in 70% ethanol. Body parts were dissected and studied under stereo microscope, light microscope and by SEM. Micro photographs and diagrams drawn showed general details of brackish water gammarus to be present and mouthparts of basic type. Mouthparts were composed of Mandible, Maxillae 1, Maxillae 2 and Maxilliped. خانواده گاماریده از شاخص ترین و متنوع ترین خانواده های راسته دوجورپایان هستند. Pontogammarus maeoticus از فراوان‌ترین دوجورپایان سواحل جنوبی دریای خزر است. در این پژوهش جزئیات عمومی ریخت‌شناختی گاماروس دریای خزر (P. maeoticus؛ ساحل چمخاله) مطالعه شد و ساختار قطعات دهانی آن به عنوان صفات جدید مورد بررسی قرار گرفت. ابتدا نمونه ها به وسیله الک از ایستگاه مذکور جمع‌آوری شد و پس از انتقال به آزمایشگاه شستشو و به منظور نگهداری در آزمایشگاه، به اتانول %70 منتقل شد. پس از تشریح، مشاهده و شناسایی قسمت ها در زیر استریومیکروسکوپ، میکروسکوپ نوری و تصاویر میکروسکوپ الکترونی (SEM) انجام و با صفات شناسایی موجود تا سطح گونه مقایسه صورت گرفت. سپس قطعات دهانی گونه مورد نظر به وسیله سوزن تشریح، جداسازی و اجزای سازنده آن با میکروسکوپ نوری و SEM مورد بررسی قرار گرفت. مشاهدات، نشان‌گر جزئیات عمومی گاماروس آب های لب شور و وجود قطعات دهانی از نوع Basic Gammaridean Type بوده، ضمائم دهانی شامل ماندیبول، ماگزلیپد، ماگزیلای 1 و ماگزیلای 2 بود. https://japb.guilan.ac.ir/article_561_179763b5afeb1fee85d18f5270c5a599.pdf

دانشگاه گیلان فیزیولوژی و بیوتکنولوژی آبزیان 2345-3966 1 2 2014 02 20 Hematological Changes By Temperature and Salinity Stresses In Common Carp (Cyprinus carpio) اثرات استرس شوری و دما بر فاکتورهای خونی بچه ماهی کپور (Cyprinus carpio) 95 113 562 FA سید علی روضاتی نیلوفر حقی ساناز آورجه Journal Article 1970 01 01 Fish were studied in different salinity and temperature groups to determine the effects of these stresses on hematological parameters in common carp (Cyprinus carpio). The treatments include three temperature groups: 20, 25 and 30°C, each one with three salinity levels: 10ppt, 5ppt and fresh water. After 3 weeks, blood samples were collected and Hemoglobin (Hb), Hematocrit (Hct) and Red Blood Cells (RBC) were measured and MCV, MCH and MCHC were calculated (fish mean weight: 47.37g). With temperature and salinity increases, the number of RBC was significantly increased (P<0.05). But Hct and Hb decreased with temperature increase (P<0.05). In higher salinity and temperature, MCH and MCV were lower than lowest ones (P<0.05). MCHC was higher in moderate salinity (5ppt) and temperature (25°C). Blood parameter changes generally occure due to change in RBC properties such as number and size and Hb content or change in plasma volume. تغییر در پارامترهای هماتولوژیکی از جمله واکنش هایی است که جانور در پاسخ به استرس از خود بروز می‌دهد. از این رو در مطالعه حاضر پاسخ های هماتولوژیکی بچه ماهی کپور (Cyprinus carpio) نسبت به استرس شوری و دما مورد بررسی قرار گرفته است. بدین منظور بچه‌ماهیان در گروه های دمایی 20، 25 و 30 درجه سانتی گراد در سه سطح شوری ppt10، ppt5 و آب شیرین، به مدت سه هفته نگهداری شدند (10 ماهی در هر تیمار). در پایان دوره پس از خون‌گیری از ماهیان (متوسط وزن ماهی 37/47 گرم) پارامترهای هماتوکریت، هموگلوبین و تعداد گلبول های قرمز به دست آمد و شاخص های MCV، MCH و MCHC محاسبه شد. با افزایش هر دو فاکتور دما و شوری تعداد گلبول های قرمز به طور معنی داری افزایش یافت (P<0.05). در حالی که افزایش دما، بر عکس شوری، کاهش هماتوکریت را به دنبال داشت (P<0.05). هموگلوبین نیز با افزایش دما کاهش پیدا کرد (P<0.05). همچنین شاخص های MCH و MCV با افزایش درجه شوری و دما، نبست به پایین ترین درجه، مقادیر کمتری را نشان دادند (P<0.05). اما شاخص MCHC بیش ترین مقادیر را در درجات متوسط شوری و دما داشت (P<0.05). تغییرات پارامترهای خونی در اثر دما و شوری از یک طرف می تواند ناشی از تغییر در تعداد و ابعاد گلبول های قرمز و میزان ذخیره هموگلوبین آن، باشد و از طرف دیگر می تواند تحت تاثیر تغییرات حجم پلاسما قرار بگیرد. https://japb.guilan.ac.ir/article_562_d1aa083642839c62569490d2e9efdcf1.pdf