https://japb.guilan.ac.ir/ فیزیولوژی و بیوتکنولوژی آبزیان fa daily 1 Sun, 09 Nov 2025 00:00:00 +0330 Sun, 09 Nov 2025 00:00:00 +0330 https://japb.guilan.ac.ir/article_9190.html ماهی کپور معمولی (Cyprinus carpio) یکی از مهمترین گونه‌های پرورشی گرمابی در دنیاست در توسعه سیستم آبزی پروری پایدار تامین بچه ماهی در تمام طول سال یکی از نیازمندیهای این بخش می باشد. کپور معمولی در مناطق گرمسیری در سنین کم و وزن پایین به بلوغ می رسد در این مطالعه از بچه ماهیان کپور معمولی خارج از فصل در مقایسه با روش مرسوم پرورش استفاده شد. 4 استخر 2 هکتاری برای پرورش در نظر گرفته شد.بچه ماهیان کپور معمولی از دو تکثیر بهار و خارج از فصل (پاییز) برای ذخیره سازی در سیستم پرورش با تراکم مرسوم استفاده شد. شروع دوره پرورش در تکثیر خارج از فصل و بهاره به ترتیب در فروردین و خرداد انجام شد. در این بررسی بچه ماهی کپور معمولی به صورت توام با گونه های کپور نقره ای، کپور سرگنده، و روهو کشت گردید. 6850 قطعه ماهی در دو هکتار ذخیره سازی شد. ترکیب کشت کپورمعمولی، کپور نقره ای، کپور سرگنده، و روهو در کپور خارج از فصل به ترتیب 32 ،23 ،5 و 40 درصد با وزن اولیه کپور معمولی در تکثیر خارج از فصل و تکثیر بهار به ترتیب 20 و 6 گرم بود. از غذای پلت فرورونده برای کپور معمولی با درصد پروتئین 26 درصد با دفعات تغذیه دوبار در روز برای تغذیه ماهیان استفاده شد.شاخص های آب در طول دوره پرورش بررسی شد.شاخص‌های تغذیه و رشد که شامل ضریب رشد ویژه (SGR)، ضریب تبدیل غذایی (FCR)، درصد وزن گیری (WG) ، درصد بازماندگی (SVR)،میزان رشد روزانه(FI)،ضریب بازده پروتئین(PER) مورد بررسی قرار گرفت همچنین سنجش شاخص های اقتصادی که شامل ضریب تبدیل اقتصادی و شاخص سود (P) محاسبه شد. نتایج نشان داد که شاخص های رشد و تغذیه اختلاف معنی داری را در طول دوره پرورش نشان ندادند ضریب تبدیل غذایی در کپور خارج از فصل کمتر از پرورش کپور معمولی تکثیر بهاره بود.ضریب تیدیل اقتصادی و شاخص سود در تکثیر خارج از فصل در مقایسه با کپور بهاره اختلاف معنی داری را نشان دادP<0.05)).دوره پرورش در کپور معمولی خارج از فصل کوتاهتر و در شهریور به وزن مطلوب رسیدند در حالیکه در کپور تکثیر بهار دوره طولانی تر و در انتهای پاییز به وزن بازاری رسیدند. نتایج بدست آمده نشان داد که بهره مندی از کپور معمولی خارج از فصل می تواند در افزایش بهره وری تولید و کوتاه کردن دوره پرورش نقش داشته باشد. https://japb.guilan.ac.ir/article_9232.html در محیط دریایی، تمام سطوح از جمله انواع ارگانیسم‌های دریایی مانند ماکروجلبک‌های دریایی توسط میکروارگانیسم‌ها کلونیزه می‌شوند. باکتری‌های جدا شده در این مطالعه برای اولین بار در ایران از ماکروجلبک flexuosa E. جداسازی شد میکروارگانیسم‌های مرتبط با ماکروجلبک‌های دریایی پتانسیل فوق العاده ای از جهت متابولیت های فعال زیستی ارائه می دهند. از ماکروجلیک flexuosa Entromorpha جمع آوری شده از دریای عمان، تعداد 4 باکتری همزیست، جداسازی و خالص شد. شناسایی مولکولی این باکتری‌ها بر اساس توالی‌های ژن S rRNA 16 این باکتری‌ها را Bacillus zhangzhouensis استرین Chabahar 1، Virgibacillus dokdonensis استرین Chabahar 2، Micrococcus endophyticus استرین Chabahar 3و Bacillus subtilis استرین Chabahar 4 نشان داد. این توالی‌ها در بانک جهانی ژن به ترتیب با شماره دسترسی OL472895، OL514166، OL514165 و OL514183 ثبت شدند. درخت فیلوژنی این باکتری‌ها رسم شد و روابط خویشاوندی آن‌ها بررسی شد. https://japb.guilan.ac.ir/article_9330.html در این تحقیق اثرات پروبیوتیکی باکتری لاکتو باسیلوس کورواتوس جدا شده از استخر پرورش ماهی جهت مطالعات هیستوپاتولوژیک مورد بررسی قرار گرفت. برای این منظور بچه ماهیان سفید با وزن تقریبی 58/1 ± 05/8 گرم به طور تصادفی به شش گروه تقسیم شدند. گروه کنترل، گروه فقط با لاکتوباسیلوس کورواتوس ( 10 8Cfu/g)، گروه در معرض سرب (12 میلی‌گرم)، گروه در معرض کادمیوم (4 میلی‌گرم)، گروه سرب + لاکتوباسیلوس کورواتوس ( 10 8Cfu/g همراه سرب) و گروه کادمیوم + لاکتوباسیلوس کورواتوس (Cfu/g 10 8 همراه کادمیوم). هر تیمار در سه تکرار انجام شد. پس از انطباق با شرایط محیط به مدت 14 روز، تیمارها به مدت ۵۶ روز نگهداری شدند. پس از مدت زمان مذکور، ماهیان بیهوش شده، روده و کبد ماهیان جداسازی، در محلول بوئن نگهداری و جهت انجام آزمونهای هیستوپاتولوژی به آزمایشگاه تخصصی انتقال یافت. نتایج آزمون های میکروسکوپی نشان داد که در تیمار حاوی سرب وکادمیوم در روده بچه ماهیان، پرخونی (کم)، وجود سلول‌های خونی در لامینا پروپریا (lp)، نکروز سلول‌های انتروسیت و میکروویلی‌ها و واکوئل سلولی مشاهده شد. بررسی هیستوپاتولوژیک بافت کبد، پرخونی و خونریزی (زیاد)، نکروز سلولی (زیاد) و واکوئله شدن سلولی (کم) را نشان داد. پس از بررسی بافت‌های کبد و روده ماهیان در معرض فلزات سنگین سرب و کادمیوم در مقایسه با تیمارهای حاوی پروبیوتیک، میزان ترمیم بافت‌ها در تیمار حاوی پروبیوتیک مشاهده شد. بنابراین با توجه به نتایج، در این مرحله تاثیر مطلوبی بر بافت کبد مشاهده شد. https://japb.guilan.ac.ir/article_9541.html فیکوبیلی‌پروتئین‌ها، دسته‌ای از ترکیبات زیست‌فعال طبیعی مشتق شده از انواع جانداران مانند جلبک‌های قرمز و سیانوباکتری‌ها، به دلیل فعالیت‌های زیستی متنوع مورد توجه قرارگرفته‌اند. این پژوهش به بررسی ساختار‌های دو رنگدانه فیکوسیانین و فیکواریترین، ویژگی‌های طیف نوری و توانایی آنها در مهار رادیکال آزاد و ایجاد خواص آنتی‌اکسیدانی و ضدمیکروبی پرداخته است. این رنگدانه‌ها از جلبک‌های Spirulina platensis و Gracilaria gracilis استخراج شدند. فرایند استخراج شامل چرخه‌های انجماد- ذوب و سپس رسوب با سولفات آمونیوم و دیالیز، برای تخلیص نسبی بود. بررسی طیف‌سنجی، بیشینه جذب برای فیکوسیانین را در طول موج 620 نانومتر و برای فیکواریترین را در طول موج‌های 495 و 545 نانومتر نشان داد. الگوی باندهای SDS-PAGE حضور زیرواحدهای α و β (20-18 کیلودالتون) و γ (31 کیلودالتون) را تایید کرد. طیف FTIR نیز حضور گروه‌های عاملی زیستی از جمله آمید I در 1644 بر سانتی‌متر و ساختارهای تتراپیرولی را نشان داد. آزمون DPPH، فعالیت آنتی‌اکسیدانی هر دو رنگدانه را تایید کرد. درصد مهار رادیکال آزاد برای فیکواریترین و فیکوسیانین به ترتیب 59 درصد و 42 درصد گزارش شد. آزمون انتشار دیسک نشان داد که هر دو رنگدانه دارای اثر ضدمیکروبی علیه Staphylococcus aureus و Escherichia coli بودند. بیشترین فعالیت علیه باکتری گرم مثبت S. aureus توسط فیکواریتین بود و برای باکتری گرم منفی E. coli، فیکوسیانین بیشترین اثر مهاری را داشت. این نتایج، پتانسیل بالای این رنگدانه‌ها را برای کاربردهای دارویی، صنعتی و غذایی نشان می‌دهد. https://japb.guilan.ac.ir/article_9684.html در این مطالعه تراکم، رشد و تغییرات ریخت‌شناختی سلول‌ها در جمعیت جلبک سبز Scenedesmus quadricauda درpH های 6، 5/6 ، 7 و 8 در شرایط آزمایشگاهی بررسی شد. آزمایش به صورت یک طرح کاملا تصادفی به مدت 21 روز انجام شد. نتایج نشان داد که افزایش تراکم جمعیت S. quadricauda پرورش داده شده در pHهای 7 و 8 در طی آزمایش بیشتر از pHهای 6 و 5/6 بود. بالاترین میزان تراکم سلولی (103×7/442 سلول در میلی‌لیتر)، بیشترین میزان رشد ویژه (098/0 در روز) و کمترین زمان دو برابر شدن جمعیت (7 روز) در pH 8 به دست آمد. ریخت‌شناسی سلولی جمعیت S. quadricauda (بر اساس تعداد سلول‌ها در هر کلونی) در طی دوره آزمایش دچار تغییرات قابل‌ملاحظه‌ای شد. در pHهای 6 و 5/6 کلونی‌های دارای تنها یک سلول غالب بودند، در حالی که درpH های 7 و 8 کلونی‌های جمعیت عمدتا تمایل به بیش از یک سلول داشتند. همچنین یافته‌های این آزمایش نشان داد درصد کلونی‌های چهار سلولی در جمعیت رشد کرده در  pH 8 بیشتر از pHهای دیگر بود. به طور کلی، پاسخ S. quadricauda به افزایش pH موجب کاهش جمعیت تک‌سلولی‌ها و افزایش تشکیل کلونی‌های با بیش از یک سلول (عمدتا کلونی‌های چهار سلولی) شد. https://japb.guilan.ac.ir/article_9685.html این مطالعه با هدف ارزیابی نمونه­های باکتریایی آب و رسوب استخرهای مولدین ماهی کپور نقره­ای  شامل Bacillus subtilis، Escherichia coli،Aeromonas hydrophila ، Corynebacterium ammoniagenes، Staphylococcus aureus، Pseudomonas aeruginosa، Micrococcus luteus و Unidentified به عنوان پروبیوتیک انجام شد. فعالیت­های ضد­باکتریایی، با روش‌های انتشار در چاهک، انتشار در دیسک و روش متقاطع تحت تاثیر pH، نمک، دما و زمان‌های مختلف بررسی شد. اثر­بخشی 96 ساعته سوسپانسیون سه گونه منتخب پروبیوتیک و باکتری بیماری‌زای A. hydrophila روی درصد مرگ و میر لارو ماهی کپور نقره­ای (105 و 107 سلول در میلی­لیتر) و شاهد بدون باکتری در ارلن یک لیتری و اثربخشی 28 روزه باکتری انتخاب شده روی کیفیت آب پرورش و شاخص­های رشد بچه­ماهیان کپور نقره­ای در گروه­های تیمار و شاهد بررسی شد. نتایج نشان داد سه گونه Bacillus subtilis، Corynebacterium ammoniagenes و Micrococcus luteus فعالیت ضدباکتریایی در مقابل عوامل بیماری‌زا داشتند. رشد مطلوب و تولید ترکیبات ضدباکتریایی Bacillus منتخب با اثر ممانعت کنندگی و کشندگی  معنی‌دار در برابر باکتری بیماری‌زای Aeromonas در pH 8 و دمای 37 و 30 درجه سانتی‌گراد دیده شد. درصد بقا بین تیمارها و شاهد  در تیمار 96 ساعته بچه­ماهیان با گروه‌های باکتریایی منتخب معنی­دار بود (05/0P<). بین کیفیت آب  و شاخص­های رشد بچه ماهیان کپور نقره­ای گروه­های تیمار و شاهد پس از 28روز تیمار با B. subtilis منتخب در آکواریوم، اختلاف معنی‌دار مشاهده شد (05/0P<). بر اساس این نتایج، می‌توان نتیجه‌گیری کرد که گونه B. subtilis منتخب می‌تواند به عنوان عامل بهبود کیفیت آب و رشد ماهی در پرورش ماهی کپور نقره­ای عمل کند. https://japb.guilan.ac.ir/article_9760.html این پژوهش به منظور بررسی تغییرات شاخص‌های فیزیکوشیمیایی آب و تاثیر آن بر جمعیت فیتوپلانکتونی در سایت شهید صنعتی گواتر در طی دوره پرورش میگو صورت گرفت. در این مطالعه، روند تغییرات دما، شوری، pH، کدورت، نیترات، فسفات، نیتریت و آمونیاک و همچنین تراکم و تنوع جمعیت‌های مختلف فیتوپلانکتون‌های استخرهای پرورش مورد بررسی قرار گرفت. بر اساس نتایج به دست آمده از کانال‌های آب‌رسان و مزارع پروش دمای آب در محدوده 29 تا 5/35 درجه سانتی‌گراد، شوری 10 تا 42 گرم در لیتر و کدورت 16 تا 170 واحد بود. غلظت نیترات و فسفات به ترتیب در محدوده 58/2-53/0 و 65/2-21/0 و غلظت نیتریت 280/0-005/0 میلی‌گرم در لیتر و آمونیاک   188/0-001/0 میلی‌گرم در لیتر اندازه‌گیری شد. بررسی جمعیت فیتوپلانکتونی استخرهای پرورش نشان داد که بالاترین میزان شکوفایی مربوط به ریزجلبک‌های سبز- آبی (سیانوباکتری‌های) Phormidium sp. و Synechococcus sp.، دیاتومه‌های Chaetoceros costatus، Navicula elegans و Nitzschia closterium و دینوفلاژله Prorocentrum minimum بود. نتایج تحلیل همبستگی نشان داد که تغییرات دمای آب با ترکیب جمعیت‌های فیتوپلانکتونی ارتباط معنی‌داری داشت (05/0P<). افزایش دمای آب از ۳۲ به 5/35 درجه سانتی‌گراد موجب کاهش معنی‌دار تراکم جلبک‌های سبز و افزایش قابل ملاحظه جمعیت جلبک‌های سبز- آبی شد (05/0P<). بر اساس یافته‌های این پژوهش، در میان شاخص‌های فیزیکوشیمیایی بررسی شده، دمای آب به عنوان عامل کلیدی در بروز شکوفایی جلبک‌های سبز- آبی در سیستم‌های پرورش میگوی وانامی شناسایی شد. https://japb.guilan.ac.ir/article_9812.html برخی گونه­های عروس دریایی قابلیت تولید زهری را دارند که حاوی ترکیباتی با ویژگی‌های درمانی بالقوه‌ای است. زهر عروس دریایی گونه Chrysaora hysoscella دارای خواص مختلفی است که کمتر به آن­ها پرداخته شده است. در این پژوهش، استخراج و تخلیص زهر عروس دریایی C. Chrysaora و خاصیت آنتی­اکسیدانی آن بررسی شد. پس از  استخراج زهر، با استفاده از روش کروماتوگرافی مایع با کارایی بالا (HPLC)، محدوده­های آن تخلیص شد. پروتئین­های تخلیص شده با استفاده از SDS-PAGE ارزیابی شدند. اثر آنتی­اکسیدانی محدوده­ها، با استفاده از سه روش DPPH، ABTS و FRAP مطالعه شد. نتایج به دست آمده نشان داد که زهر خام C. hysoscella حاوی 10 محدوده با وزن مولکولی 15 تا 170 کیلودالتون بود که از بین آنها، محدوده 2 جرم مولکولی کمتر از 15 کیلودالتون داشت. نتایج نشان داد که محدوده 2 به ترتیب در غلظت­های 21، 31، و 52 میکروگرم در میلی­لیتر قادر به مهار 50 درصد رادیکال­های آزاد بود. با توجه به نتایج مثبت فعالیت آنتی‌اکسیدانی، شناسایی ترکیبات دیگر موثر موجود در زهر، نیازمند مطالعات بیشتر است. https://japb.guilan.ac.ir/article_9813.html افسردگی یک بیماری ذهنی است و طبق آمار‌ها هر روز جدی‌تر می‌شود که نشان از نیاز روز‌افزون به مطالعه بر روی مدل‌های افسردگی و تولید دارو‌های ضد‌افسردگی جدید دارد. هدف این پژوهش، ارزیابی تاثیرات منفرد و ترکیبی دارو‌های دیازپام و نورتریپتیلین بر شاخص‌‌های رفتاری و بیوشیمیایی در ماهی گورخری (Danio rerio) بوده است. در این مطالعه، ۳۸۴ ماهی گورخری ابتدا به دو دسته کلی شاهد (بدون عوامل استرس‌زا) و UCS (با استرس‌زا) تقسیم شدند و درون هر دسته نیز ماهی‌ها به تیمار‌های شاهد، دیازپام، نورتریپتیلین و دیازپام + نورتریپتیلین تقسیم شدند (هشت تیمار با سه تکرار). تعداد ماهی‌های هر تیمار، ۱۶ قطعه و هر تیمار نیز دارای ۳ تکرار بود. برای ایجاد افسردگی در ماهی‌ها از پروتکل Unpredictable Chronic Stress (UCS) استفاده شد. آزمایش‌های رفتاری با آزمایش مخزن جدید (NTT) و آزمایش‌های بیوشیمیایی با اندازه‌گیری کورتیزول تام بدن انجام شد. دیازپام و نورتریپتیلین موجب بهبود قابل توجه و معنی­داری در شاخص‌های رفتاری شامل افزایش معنی‌دار در مدت زمان حضور در سطح بالایی و تعداد انتقال به سطح بالایی و کاهش معنی‌دار مسافت کل طی شده و پیشگیری از اثرات بیوشیمیایی افسردگی با کاهش معنی­دار سطوح کورتیزول (از ۰۷/۰±۰۱/۱ به ۱۶/۰±۳۸/۰ نانوگرم) شدند. در این مطالعه داده‌های پژوهش‌های مشابه پیشین در این زمینه تایید شد که نشان می‌دهد پروتکل UCS موجب القای تغییرات رفتاری و نوروآندوکرین در ماهی گورخری می‌شود که با مصرف دیازپام و نورتریپتیلین، می‌توان از آنها پیشگیری کرد. همچنین این مطالعه استفاده از ماهی گورخری را به عنوان مدل در مطالعات تاثیرات رفتاری و فیزیولوژیکی استرس تقویت کرد https://japb.guilan.ac.ir/article_9442.html این مطالعه به بررسی تأثیر تغذیه لارو ماهیان گورخری (Danio rerio) با ناپلی آرتمیای غنی‌شده با سطوح مختلف پری‌بیوتیک Prodi 450، حاوی مانان‌الیگوساکارید و بتاگلوکان بر شاخص‌های رشد و ایمنی غیراختصاصی پرداخته است. پژوهش در دو مرحله شامل غنی‌سازی ناپلی آرتمیا و تغذیه لاروها به مدت ۱۴ روز انجام گرفت. ناپلی‌ها در چهار سطح پری‌بیوتیک صفر (P0)، ۵۰ (P50)، ۱۰۰ (P100) و ۲۰۰ (P200) میلی‌گرم در لیتر غنی شدند و لاروها با میانگین وزن 58/0 ± 08/46 میلی‎گرم در شرایط کنترل‌شده با ناپلی آرتمیا تغذیه شدند. شاخص‌های رشد شامل وزن کسب‌شده، افزایش وزن بدن، نرخ رشد ویژه، میانگین رشد روزانه، کارایی غذا و نرخ بقا اندازه‌گیری و شاخص‌های ایمنی غیر اختصاصی شامل پروتئین کل، ایمونوگلوبولین کل و فعالیت آنزیم آلکالین فسفاتاز در کل بدن مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد که تغذیه لاروها با ناپلی آرتمیای غنی‌شده با پری‌بیوتیک تأثیر معنی‌داری بر وزن نهایی و نرخ بقا نداشت (05/0<p)، اما وزن کسب‌شده، میانگین رشد روزانه و کارایی غذا در تیمار P200 نسبت به P50 به‎طور معنی‌داری بالاتر بود (05/0>p). نرخ رشد ویژه و درصد افزایش وزن بدن به طور معنی‎داری در تیمارهای P0 و P200 بالاتر از P50 بود (05/0>p)، درحالی‌که شاخص‌های ایمنی غیر اختصاصی بین تیمارها تفاوت معنی‌داری نشان ندادند (05/0<p). این نتایج حاکی از آن است که پری‌بیوتیک‌ها حتی در کوتاه مدت نیز می‎توانند عملکرد رشد لاروها را تا حدی بهبود بخشند، در‎حالی‎که اثر آن‌ها بر شاخص‎های ایمنی لارو ماهی محدود است. تثبیت بخشی از پری‌بیوتیک در بدن آرتمیا، دوز و مدت غنی‌سازی نقش مهمی در اثرگذاری نهایی دارند و پاسخ رشد غیرخطی احتمالا نشان‌دهنده تعامل پیچیده مکانیسم‌های متابولیک و میکروبی است که نیاز به پژوهش‎های بیشتر در این زمینه دارد. https://japb.guilan.ac.ir/article_9707.html دهه گذشته، شاهد افزایش قابل توجه مقاومت باکتری‌های بیماری‌زا در برابر عوامل ضدباکتری بوده است. که پیامدهای مستقیمی بر بیماری‌زایی و مرگ و میر انسان دارد. این تحقیق، با هدف بررسی اثر مقایسه‌ای آنتی‌باکتریال عصاره آبی پرمیکس ماکروجلبک‌های قهوه‌ای (Sargassum ilicifolium،Nizimuddinia zanardini،Cystoseira indica وPadina australis) و ‌آنتی‌بیوتیک‌ها (اکسی تتراسایکلین، سفالکسین، اریترومایسین و نیتروفورانتوئین) در برابر باکتری‌های بیماری‌زا (Vibrio.parahemolyticus، V.harveyi، V.alginolyticus و بیماری حاد نکروز هپاتوپانکراس(AHPND+)) و باکتری پروبیوتیک Lactobacillus plantarum در آبزیان دریایی انجام گرفت. پس از انجام نمونه‌برداری و انتقال نمونه به آزمایشگاه، نمونه‌های ماکروجلبک‌های قهوه‌ای (S. ilicifolium،N. zanardini،C. indica وP. australis) شستشو و خشک و با نسبت مساوی (1:1:1:1) مخلوط و آسیاب شدند و توسط حلال آب عصاره انجام شد. جهت بررسی اثر ضد‌باکتری عصاره آبی پرمیکس ماکروجلبک‌ها روی 4 گونه باکتری گرم منفی (parahemolyticus، V.harveyi، V.alginolyticus و AHPND+) و باکتری پروبیوتیک L. plantarum از تست انتشار دیسک در آگار استفاده شد. نتایج نشان داد که عصاره آبی پرمیکس ماکروجلبک‌های قهوه‌ای بر روی رشد باکتری‌های گرم منفی (V.parahemolyticus، V.harveyi، V.alginolyticus و AHPND+) اثر مهاری داشت. در بین باکتری‌های گرم منفی مذکور، تاثیر عصاره آبی پرمیکس ماکروجلبک‌های قهوه‌ای بر روی مهار رشد باکتری‌های V.parahemolyticus، V.harveyi و AHPND+) به‌طور معنی‌داری بیشتر از باکتری V.alginolyticus بود (05/0>P). عصاره پرمیکس ماکروجلبک‌های قهوه‌ای هیچ اثر بازدارندگی بر روی رشد باکتری گرم مثبت L .plantarum‌ نداشت و هاله عدم رشد مشاهده نشد. اما باکتری V. alginolyticus حساسیت بیشتری را نسبت به عصاره پرمیکس ماکروجلبک‌های قهوه‌ای با قطر هاله عدم رشد 06/0± 43/8 میلی‌متر نسبت به سفالکسین با عدم تشکیل هاله عدم رشد از خود نشان داد (05/0>P). در کل، هرچند طبق نتایج، خاصیت ضدباکتریایی عصاره آبی پرمیکس ماکروجلبک‌های قهوه‌ای مورد مطالعه کمتر از آنتی‌بیوتیک‌های استاندارد (به استثنای سفالکسین در برابر باکتری V. alginolyticus) محاسبه گردید، اما می‌توان عصاره پرمیکس ماکروجلبک قهوه‌ای را به‌عنوان یک منبع بالقوه‌ای برای ترکیبات طبیعی ضدمیکروبی جدید معرفی نموده و با نظر به وفور آن‌ها، جهت مصارف دارویی و مکمل‌های غذایی مورد بهره‌برداری قرار داد. https://japb.guilan.ac.ir/article_9735.html این مطالعه با هدف بررسی اثر آب مغناطیسی‌شده بر زنده‌مانی، رشد، الگوی متیلاسیون DNA و بیان ژن‌های مرتبط با متیلاسیون و رشد در مراحل تخم چشم‌زده و لارو ماهی قزل‌آلای رنگین‌کمان (Oncorhynchus mykiss) انجام شد. برای این منظور، تخم‌های چشم‌زده در معرض چهار تیمار شامل شاهد، آب مغناطیسی‌شده با شدت‌های 2/0، 5/0 و 2/1 تسلا قرار گرفتند. تغییرات الگوی متیلاسیون DNA با استفاده از تکنیک MSAP و بیان نسبی ژن‌های dnmt1 و gh1 با روش Real-time PCR ارزیابی شد. نتایج نشان داد که تیمارهای مختلف آب مغناطیسی موجب تغییرات معنی‌دار در الگوهای متیلاسیون DNA شدند. در مرحله تخم چشم‌زده، تیمار 5/0 تسلا بیشترین میزان متیلاسیون کل و متیلاسیون کامل را نشان داد، در حالی که در تیمار 2/1 تسلا افزایش جایگاه‌های غیرمتیله و شبه‌متیله مشاهده شد. در مرحله لاروی نیز تفاوت‌های معنی‌داری در توزیع انواع متیلاسیون بین تیمارها مشاهده گردید. نتایج بیان ژن نشان داد که بیان dnmt1 و gh1 در شدت‌های بالاتر میدان مغناطیسی افزایش یافت، به‌طوری‌که بیشترین میزان بیان dnmt1 در تیمار 2/1 تسلا در مرحله لاروی و بیشترین بیان gh1 در تیمار 5/0 تسلا در مرحله تخم چشم‌زده ثبت شد. تحلیل مؤلفه‌های اصلی (PCA) نیز جدایش مشخص تیمارها را بر اساس الگوهای متیلاسیون تأیید کرد. به‌طور کلی، نتایج این مطالعه نشان داد که آب مغناطیسی‌شده می‌تواند از طریق تغییر در الگوهای اپی‌ژنتیکی و تنظیم بیان ژن‌های مرتبط با رشد، بر فرایندهای زیستی اولیه در قزل‌آلای رنگین‌کمان اثرگذار باشد و به‌عنوان یک ابزار مدیریتی بالقوه در آبزی‌پروری مورد توجه قرار گیرد. https://japb.guilan.ac.ir/article_9805.html این پژوهش با هدف بررسی تأثیر افزودن پودر ریزجلبک Scenedesmus acuminatus به جیره غذایی بر شاخص‌های خونی و ایمنی تاسماهی سیبری (Acipenser baerii) نوجوان انجام شد. تعداد 300 قطعه بچه‌ماهی با میانگین وزن 0.39±10.07گرم در پنج تیمار شامل جیره پایه (شاهد)، جیره حاوی 5 درصد پودر کلرلا (شاهد مثبت) و جیره‌های حاوی 1، 3 و 5 درصد پودر سندسموس به مدت 60 روز تغذیه شدند. نتایج نشان داد افزودن 3 درصد پودر سندسموس موجب افزایش معنی‌دار تعداد گلبول‌های سفید (WBC)، گلبول‌های قرمز (RBC) و درصد هماتوکریت (HCT) نسبت به گروه شاهد شد (P< 0.05) و مقادیر بالاتری نسبت به شاهد مثبت ایجاد کرد. بین تیمارها از نظر هموگلوبین (Hb)، حجم متوسط گلبول قرمز (MCV)، هموگلوبین متوسط گلبول قرمز (MCH)، غلظت متوسط هموگلوبین گلبول قرمز (MCHC) و درصد لنفوسیت اختلاف معنی‌داری مشاهده نشد (P> 0.05). همچنین سطوح 1 تا 3 درصد سندسموس سبب افزایش معنی‌دار شاخص‌های ایمنی شامل ایمونوگلوبولین M (IgM)، فعالیت لیزوزیم و فعالیت همولیتیک کمپلمان جایگزین (ACH50) سرم گردید (P< 0.05). نتایج نشان داد استفاده از 1 تا 3 درصد پودر سندسموس در جیره غذایی می‌تواند به‌عنوان یک مکمل زیست‌فعال مؤثر، موجب بهبود وضعیت خونی و پاسخ‌های ایمنی تاسماهی سیبری نوجوان شود. https://japb.guilan.ac.ir/article_9806.html نارسایی زودرس تخمدان(POF) یکی از اختلالات مهم تولیدمثلی در زنان است که با از دست رفتن زودرس عملکرد طبیعی تخمدان مشخص می‌شود. این بیماری با عدم تعادل هورمونی و کاهش ذخیره فولیکولی همراه بوده و می‌تواند در اثر سمیت تخمدانی ناشی از داروهای شیمی‌درمانی ایجاد شود. داروی شیمی درمانی سیکلوفسفامید به‌طور گسترده برای القای مدل تجربی POF مورد استفاده قرار می‌گیرد. هدف از این مطالعه بررسی اثرات محافظتی پلی‌ساکاریدهای سولفاته دریایی استخراج شده از جلبک سبز اینترومورفا اینتستینالیس (Enteromorpha intestinalis) دریای خزر بر آسیب تخمدانی القاشده با سیکلوفسفامید در موش ها بود. پلی‌ساکاریدهای سولفاته از جلبک سبز با استفاده از روش استخراج با آب داغ استخراج و از نظر گروه های عاملی و میزان سولفات مورد ارزیابی قرار گرفتند. مدل POF در موش های ماده (5 موش) با تزریق سیکلوفسفامید ایجاد شد. حیوانات (20 موش) به گروه‌های کنترل، POF و تیمار (POF+ پلی ساکارید سولفاته) تقسیم شدند و گروه‌های تیمار پلی‌ساکاریدهای سولفاته را در دو دوز بالا و پایین دریافت کردند (5 موش در هر گروه). سطوح سرمی هورمون‌های FSH، LH، استروژن و پروژسترون اندازه‌گیری شدند. همچنین بافت تخمدان از نظر بافت شناسی برای بررسی رشد فولیکولی و ساختار بافتی مورد ارزیابی قرار گرفت. تجویز سیکلوفسفامید موجب افزایش معنی‌دار FSH و LH و کاهش استروژن و پروژسترون شد (0.05 P<) که نشان‌دهنده القای موفق POF بود. بررسی بافت‌شناسی نیز آسیب شدید تخمدان شامل آترزی فولیکولی ( (follicular atresia و تخریب سلول‌های گرانولوزا را نشان داد. در مقابل، تیمار با پلی‌ساکاریدهای سولفاته باعث بهبود معنی‌دار تعادل هورمونی، کاهش FSH و LH و افزایش استروژن و پروژسترون شد (0.05 P<). همچنین، بهبود ساختار تخمدان، افزایش فولیکول‌های سالم و کاهش آتروز مشاهده گردید. به طور کلی، نتایج نشان دادند که پلی‌ساکاریدهای سولفاته استخراج‌شده از جلبک اینترومرفا اینتستینالیس دارای اثرات محافظتی قابل‌توجهی در برابر آسیب تخمدانی ناشی از سیکلوفسفامید هستند. https://japb.guilan.ac.ir/article_9807.html با رشد جمعیت جهانی مصرف آنتی‌بیوتیک‌ها به طور گسترده در جهان افزایش یافته است. این مواد دارویی تقریباً 70 درصد به-صورت دست‌ نخورده از طریق ادرار و مدفوع به سیستم فاضلاب می‌ریزد و از این طریق وارد محیط‌زیست می‌شود. این آلاینده‌های نوظهور باعث افزایش مقاومت باکتریایی/ قارچی می‌شود و همچنین بر موجودات غیر هدف مثل ریزجلبک‌ها و سیانوباکتری‌ها اثر می‌گذارند. این میکروارگانیسم‌ها از تولیدکنندگان مهم زنجیره غذایی در طبیعت هستند و هرگونه اختلال در رشد و تنوع زیستی آن‌ها باعث به‌خطرافتادن جوامع زیستی می‌شود. دراین‌رابطه، در این پژوهش پاسخ‌های فیزیولوژیک و بیوشیمیایی ریزجلبک Chlorella sorokiniana به غلظت‌های مختلف (1/0، 1، 5/2 و 5 گرم در لیتر) آنتی‌بیوتیک‌های ونکومایسین و آمپی‌سیلین به‌صورت ترکیبی، طی زمان بررسی شده است. نتایج حاکی از آن است که در تمامی گروه‌ها تعداد سلول‌ها طی زمان افزایش یافتند. با این وجود، رشد ریزجلبک در غلظت 5 گرم در لیتر آنتی‌بیوتیک‌ها طی 5 روز، 50 درصد کاهش یافته است. همچنین میزان کاروتنوئید ریزجلبک در غلظت 5 گرم در لیتر آنتی‌بیوتیک، 76 درصد افزایش داشته است، درحالی‌که میزان کلروفیل آن نسبت به شاهد تفاوت معناداری نداشته است. همچنین میزان لیپید در این ریزجلبک در غلظت مشابه آنتی‌بیوتیک‌ها 46 درصد کاهش داشته است، درصورتی‌که میزان ترکیبات پروتئین و کربوهیدرات تفاوت معناداری نسبت به گروه شاهد نداشته است. همچنین در این پژوهش، میزان ترکیبات فنلی و پتانسیل آنتی‌اکسیدانی ریزجلبک نیز مورد بررسی قرار گرفت و مشاهده شد که در ریزجلبک Chlorella sorokiniana در حضور آنتی‌بیوتیک‌ها میزان ترکیبات آنتی‌اکسیدانی غیرآنزیمی افزایش یافته است و هر چه غلظت آنتی‌بیوتیک‌ها افزایش یافته، پتانسیل آنتی‌اکسیدانی نیز افزایش داشته است. یافته‌های این پژوهش می‌تواند در ارزیابی اثر آلاینده‌های آنتی‌بیوتیکی بر اکوسیستم‌های آبی و توسعه راهکارهای زیستی برای پایش و تصفیه فاضلاب‌های آلوده به آنتی‌بیوتیک‌ها مورد استفاده قرار گیرد.